::: Wstęp

Witam w grudniowym numerze naszej szkolnej gazetki J

Co tam u Was słychać?

Zaraz kończy się nam semestr J

 Jak tam po zebraniu z rodzicami? :D

Dostało się Wam? :D

U mnie nie było tak źle :D

Ostatnio mieliśmy spotkanie z kuratorem :D

Ale o tym napisze w następnym numerze J

Były Mikołajki J Co dostaliście? :D

A może Mikołaj Wam rózgę przyniósł co? :D

Po świętach wystawianie ocen L Niedługo próbne egzaminy..

Ale ten czas leci..

Niedawno spotkaliśmy się przed szkołą na rozpoczęciu,

a teraz kończymy semestr..

Była redaktorka Gimzetki-Monika wraz z innymi osobami postanowiła pomóc trzecioklasistą w wyborze

średniej szkoly J Ale to za chwilkę J

W imieniu swoim i całej redakcji naszej gazetki składam najserdeczniejsze życzenia z okazji zbliżających się Świąt J

MaDz!a ;*

::: 6 grudnia

ŚWIĘTY MIKOŁAJ znany jest na całym świecie. W Anglii to Father Christmas, w Danii Julemanden, w USA Santa Claus, we Włoszech Babbo Natale, w Czechach Mikulas, a w Niemczech - Heilige Nicolaus.

Z upływem czasu Święty Mikołaj zmieniał swój wygląd. Kiedy Holendrzy osiedlili się w USA nazwa Siter Klaas zmieniła się na Santa Claus. W Ameryce Święty Mikołaj przybrał postać pyzatego dziadka o czerwonych policzkach i długiej, białej brodzie, podróżującego saniami w zaprzęgu reniferów. To zasługa pewnego pisarza. Clement A. Moore, autor Wizyty Świętego Mikołaja, opisał w 1823 roku Świętego Mikołaja jako miłego dziadka, trochę grubawego, podróżującego saniami zaprzęgniętymi w osiem reniferów. I taki wizerunek bardzo szybko się przyjął. Kilkadziesiąt lat później Amerykanin Thomas Nast na podstawie książki Moore'a namalował Św. Mikołaja i tak już zostało chyba na wieki.

W rzeczywistości Święty Mikołaj był szlachetnym biskupem. Legendy mówią, że potrafił czynić cuda. Najsłynniejsza z nich opowiada o trójce dzieci, które zły drwal zabił i ukrył w beczce.

Mikołaj przywrócił dzieci do życia i obsypał je prezentami. Dlatego obecnie podkładamy dzieciom prezenty pod poduszki nocą z 5 na 6 grudnia. W XVIII i XIX wieku zwykle były to bardzo skromne podarki. Obdarowywano np.: jabłkami, orzechami złoconymi, piernikami, drewnianymi zabawkami, krzyżykami, obrazkami świętymi, tabliczkami szkolnymi, a także brzozowymi rózgami.

Dzień świętego Mikołaja jest dniem pełnym radości dla dzieci, poprzedzonym niecierpliwym oczekiwaniem na spełnienie się marzeń. Każdy z nas ma w pamięci mikołajkowe prezenty, buty wypełnione słodyczami czy też lalki i misie wystające spod poduszki w grudniowy poranek. Pamiętamy też nasze pierwsze rozczarowanie w momencie rozwiania się iluzji mikołajkowej baśni.

Ona_;*

::: Życzenia od redakcji

Niech te święta Bożego Narodzenia
przyniosą nam wiele radości,
Niech uśmiech zagości w domach,
Niech ogarnie nas ciepło wigilijnej świecy,
a jej blask zamieni się w żywe iskierki w oczach,
Niech samotność odejdzie w niepamięć,
Niech zima otula nas białym puchem,

jak ciepły koc przy kominku,
Niech bieluteńkie gwiazdeczki
skrzypią wesoło pod naszymi butami
na wieczornym spacerze.
Niech dobry Bóg namaluje
szczęście na naszych twarzach,
Niech miłość dotyka nas delikatnie,
lecz bez ustanku,
Niech marzenia płyną wysoko w górę
i spełniają się...

::: Pozdrowienia od byłej naczelnej :)

Witajcie Gimnazjaliści !

   Co tam u Was słychać? Pewnie trochę się zmieniło odkąd

mój rocznik opuścił mury naszej szkoły... Nie zdajecie sobie nawet sprawy jak bardzo można się stęsknić za tą małą, szarą „budą”,

którą przez trzy lata mieliśmy tak bardzo dosyć.

   Postanowiłam napisać do Was kilka słów, bo chociaż mój czas w gimnazjum dobiegł już końca nadal czuję się z Wami związana.

Jak już kiedyś wspomniałam uczniowie (chcą, czy też nie) przywiązują się do swojej szkoły i pielęgnują wspomnienia, które zabrali ze sobą w świat wraz ze świadectwem ukończenia.

Zapewne jesteście ciekawi jak zmienia się życie po wyjściu z gimnazjum... Powiedzieć Wam? Diametralnie! Przynajmniej, jeśli pójdzie się do liceum (czy też technikum) do Gorzowa. Oprócz masy nauki dochodzą Wam jeszcze dojazdy, które zajmują ponad

4 godziny całego tygodnia. Inna sprawa, jeśli ktoś mieszka w internacie lub na stancji, ale o tym niestety za wiele nie mogę się wypowiedzieć. Opowiem Wam o moim pierwszym wrażeniu, o moich obawach, przeżyciach, które mam nadzieję mam już za sobą.

   Dostałam się do Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. Św. Tomasza z Akwinu. Znałam tą szkołę z opowiadań starszych kolegów, wiedziałam, jakie panują tam obyczaje i czego mniej więcej mogę się spodziewać. Mimo wszystko czułam jakiś dziwny niepokój – katolik to katolik. Różnie o nim mówią...

Niektórzy uważają, iż jest to szkoła wielce zacofana, infantylna wręcz, gdzie jest niski poziom i zamiast przekazywać wiedzę nauczyciele robią uczniom „wodę z mózgu”. Inni zaś twierdzą, że doskonale wykształceni, z długoletnim stażem profesorowie świetnie przygotowują uczniów do matury. Sama nie do końca wiedziałam, czego mam słuchać... Urzekło mnie coś jednak w tej szkole i postanowiłam spróbować.

Teraz wiem, że była to dobra decyzja.

   Początek nie był wcale taki łatwy. Diagnozy, które musiałam pisać ze wszystkich przedmiotów odbierały mi chęci do dalszej nauki. Uważałam, że mam ogromne zaległości i nie miałam koncepcji jak to szybko i skutecznie nadrobić. Przecież uczyłam się [przynajmniej się starałam] przez te 3 lata, a tu się okazuje, że moja wiedza jest bardzo, bardzo znikoma... Czułam się strasznie, gdyż uważałam, że wszyscy wiedzą o wiele więcej ode mnie, a nieuchronnie zbliżające się sprawdziany będą dla mnie kompletną kompromitacją.  Najbardziej stresowałam się na biologii. Gdy w domu analizowałam swoją własnoręcznie napisaną notatkę byłam przekonana, że nie będzie to mój ulubiony przedmiot... Te wszystkie terminy były mi tak obce... Podobnie było z chemią... Już nie pamiętam czego bałam się bardziej.. Skutek był taki, że zaczęłam się szalenie uczyć... Przeglądanie zeszytów z gimnazjum było na porządku dziennym... Okazało się, że są one ogromną skarbnicą wiedzy, którą nie wiem dlaczego nie umiałam wykorzystać...

Z dnia na dzień zaczęło mi iść coraz lepiej: zaczęłam być aktywna, przestawałam się bać. Wyniki były zaskakujące. Nie byłam wcale głupsza niż inni... Na koniec pierwszego semestru otrzymałam piątkę i z  chemii, i z biologii. I wcale nie musiałam poznawać wielu nowych rzeczy! Wystarczyło przypomnieć sobie tylko to, co było przerobione w gimnazjum J

   Zaskoczeniem był dla mnie także język polski. Od kiedy pamiętam był to mój ulubiony przedmiot, więc bez wahania zapisałam się na fakultet (obowiązkowy, jedna godzina w tygodniu) właśnie z tego przedmiotu. Dobre oceny wpadały mi właściwie beż wysiłku.. Czułam się mocna i dobrze przygotowana. Uzyskane 46 punktów z egzaminu (o których jest mowa także w liceum) dodawało mi pewności siebie. Do czasu pierwszego wypracowania. Napisałam długą, dokładnie przemyślaną rozprawkę na podstawie analizy trzech fragmentów Edypa. Niestety nie na temat.

Zawsze wszelkiego rodzaju teksty czytania ze zrozumieniem szły mi nienajgorzej, dlatego szczerze mówiąc, przeżyłam mały szok J Zaraz po tym dostałam kolejne ndst, tyle tylko, że ze sprawdzianu z Troi. ”Spadałam” z przedmiotu, z którego zawsze byłam dobra... Teraz wiem, że ten „kop” był mi potrzebny, aby zmusić mnie do systematycznej pracy i przede wszystkim bym przestawiła się z myślenia „gimnazjalnego” na myślenie „licealne”. Niestety, ale przepaść między tymi szkołami jest ogromna. Oceny poprawiłam, lecz mimo wszystko zmieniłam fakultet na biologiczny. Polskiego mam 5 godzin przez 3 lata, więc jakoś sobie poradzę, a dodatkowa godzina z biologii na pewno przyda się do matury.

   Mam nadzieję, że zobrazowałam Wam trochę różnice, które ewidentnie zachodzą między nauką w gimnazjum, a liceum.

W ogóle prawidłowy wybór szkoły, klasy, profilu to bardzo ważna decyzja, która musi być bardzo dokładnie przemyślana.

   Razem z moją byłą klasą IIIb postanowiliśmy trochę pomóc Wam, przyszłym licealistom, w dokładniejszym poznaniu gorzowskich i barlineckich (najpopularniejszych) szkół. Jedna osoba z każdej szkoły opisała w kilku zdaniach swoją nową szkołę – panujące tam zasady, nauczycieli, nowych kolegów. Chcemy w ten sposób przybliżyć wam te ogólniaki (oraz szkoły techniczne) od tej mniej oficjalnej strony. Wiecie, tak od kuchni J Ale to niestety dopiero w następnym numerze J Teraz żegnam się z Wami, pozdrawiam wszystkich nauczycieli i uczniów oraz dziękuje, że wydrukowaliście te moje wypociny!

Całuję i do usłyszenia za miesiąc!

Monika.

P.S Życzę wszystkim zdrowych, spokojnych, spędzonych w rodzinnym gronie Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęśliwego Nowego Roku, w którym spełnią się Wasze (nawet te najskrytsze) marzenia!

::: Święta, święta, święta....

  Święta Bożego Narodzenia to najbardziej uroczyste święta w naszej tradycji. Święta, na które wszyscy czekamy z utęsknieniem. Święta, do których przygotowujemy się długo i starannie. Są to dni, kiedy poświęcamy więcej czasu i ciepła swojej rodzinie, bliskim i nieznajomym.
  Gdy siadamy do kolacji wigilijnej, stawiamy dodatkowe nakrycia dla tych, którzy nie mają z kim podzielić się opłatkiem. W ten dzień nikt nie powinien być samotny i opuszczony. Musimy o tym pamiętać...
Wigilia Bożego Narodzenia - najważniejszy dzień świąteczny roku. W tym dniu zapomina się o krzywdach, żalach, wybacza się ludzkie błędy i ułomności. Ludzie bez względu na stan, stopień pokrewieństwa gromadzą się wspólnie, aby zaraz po rozbłyśnięciu pierwszej gwiazdy zasiąść do wieczerzy wigilijnej. W tym dniu nie ma kłótni, sporów, wszyscy starają się być wyrozumiali dla innych, bardziej uczynni, serdeczni, a przecież ten dzień dla każdej gospodyni jest bardziej niż zwykle dniem wytężonej pracy, której celem jest uroczyste przyjęcie domowników przy suto zastawionym wigilijnym stole.
  Przygotowania do tego uroczystego posiłku, o którym mówi się już kilka tygodni naprzód, rozpoczynają się parę dni wcześniej, kiedy to zarabia się ciasto na pierniki, przynosi się choinkę, kupuje rybę, która obowiązkowo pływać musi w wannie, przygotowuje się ozdoby choinkowe, wybiera najładniejsze jabłka, aby wraz z orzechami ułożyć je na talerzu.

Zwyczaje wigilijne

   Dzień wigilijny bogaty jest w zwyczaje i zabobony posiadające magiczną moc: jednym z nich był zakaz szycia, tkania, motania i przędzenia. Były to czynności szczególnie lubiane przez demony wody, które mogły zjawić się wszędzie tam, gdzie zakaz złamano. Do dzisiaj przestrzega się, aby w Wigilię nie kłócić się i okazywać sobie wzajemnie życzliwość. Przetrwał też przesąd, że jeśli w wigilijny poranek pierwszym gościem w domu będzie młody chłopiec, przyniesie to szczęśliwy rok. Myśliwi tego dnia tradycyjnie udają się na polowanie, którego pomyślny wynik zapewni opiekę na cały rok patrona łowiectwa św. Huberta.
  Nieodłącznym elementem kolacji wigilijnej jest obdarowywanie się prezentami, które w polskiej tradycji przynosi pod choinkę, w zależności od regionu: św. Mikołaj, aniołek lub Gwiazdor. Do tradycji należy również rodzinne śpiewanie kolęd. O północy w kościele odbywa się uroczysta msza zwana pasterką.

Ka$KA!

::: "Od słowa do słowa"

Pani kazała wypożyczyć książkę "Rzut Kamieniem". (Oczywiście chodzi o książkę Aleksandra Kamieńskiego "Kamienie na szaniec")

W pokoju nauczycielskim przed kserokopiarką jedna z pań ze zdziwieniem stwierdziła:

-Papier wszedł i nie wyszedł! (znowu wagary!)

Na lekcji języka polskiego w klasie Ia uczniowie omawiali sztukę Moliera "Skąpiec". W pewnej chwili pani zadała pytanie:

- Jaki tryb życia prowadził Kleant?

- Osiadły! - wykrzyknęła jedna z dziewcząt.

W pokoju nauczycielskim:

- Dlaczego komputer nie działa?

- Prądu nie dowieźli! -ktoś odpowiedział.

 Jak się nazywają karuzele pod Paryżem - zastanawia się jedna z pań nauczycielek.

-Już wiem Disneyland - przypomniała sobie.

::: Humor

Pani zadała dzieciom temat wypracowania - "Jak wyobrażam sobie pracę dyrektora?". Wszystkie dzieci piszą tylko Jaś siedzi bezczynnie założywszy ręce.
- "Czemu Jasiu nie piszesz?" - pyta się nauczycielka.
- "Czekam na panią sekretarkę..."

 Na egzaminie znudzony profesor mówi do niezbyt dobrze przygotowanego studenta:
- Zadam tylko jedno pytanie wyciągające. Jak pan odpowie to pan zdał, jeśli nie - to dwója. Ile liści jest na tym drzewie za oknem?
- 3487 - odpowiada bez zająknięcia student.
- Jak pan to policzył? - pyta zdumiony profesor.
- A to już, panie profesorze, jest drugie pytanie. 

W pewnym okresie życia, Einstein regularnie prowadził zajęcia na uczelni, jeden z jego studentów ze zdziwieniem stwierdził:
- Panie profesorze, pytania na tegorocznym egzaminie były takie same jak w latach poprzednich!
- To prawda - powiedział Einstein - lecz w tym roku odpowiedzi są inne.

::: Z zeszytów uczniowskich

۞ „Reżyser zastosował w sztuce nietypowe zachowanie aktorów(...).

۞ „Aktorka była wczuta i grała doskonale”.

(Pani scenograf) „jeszcze bardziej urozmaiciła aktorów w przeróżne kostiumy”.

۞ „Nie można stawiać posagu przed rodziną oraz miłością”.

۞ „Muzykę przyplątywano między tekstami”.

۞ „Smutna Antygona postawiła się niesprawiedliwemu władcy”.

۞ (Zośka)„Jako szczupły chłopak miał wiele zainteresowań sportowych”

۞ „Na noszach wyprowadzają zawodnika”.

::: Anegdoty o wielkich ludziach

Albert Einstein

Zapytano kiedyś Einsteina, z jakich zagadnień będzie egzaminował studentów. Profesor odpowiedział:
- Pytania będą takie same, jak w ubiegłym roku.
- Ależ, profesorze, przecież to szalone ułatwienie!
- Nic podobnego. Pytania są wprawdzie takie same, ale prawidłowe odpowiedzi zupełnie

Einstein, kiedy był studentem, nie był zbyt lubiany przez profesorów. Pewnego razu jeden z nich zwrócił się drwiąco do niego:
- Jak pan sądzi, czy skutek może wyprzedzać przyczynę?
- Może - odparł Einstein - na przykład taczki popychane przez człowieka. 

Dwaj amerykańscy studenci założyli się o to, że list zaadresowany:
Profesor Einstein, Europa 
dojdzie do adresata. List doszedł w normalnym czasie, a Einstein stwierdził po prostu:
- Poczta funkcjonuje u nas doskonale.

::: Czarna dziura

Pozdrowienia od Patryka z IIIe dla Marty Lewandowskiej z Ia.

Pozdrowienia dla dziewczyn z IIIe od Weroniki.

Pozdrowionka dla niegrzecznej Magdy z 3bJ przyjaciel z ławki J

Pozdro dla wszystkich pięknych dziewczyn z PG2 od Kamila B. i Pawła B z IIIe

Serdeczne pozdrowienia dla siostry_05 od brata _1500J 3 maj sie Sis

Pozdrowienia dla całej Ia od Kasi i Dominiki.

buziaczki dla kochanej SiS (Olga'05) i dla dwóch najcudowniejszych braciszków (Trufla i Bartka) :*

Pozdrowienia dla całej Iii i pewnej ślicznotki_RafiK

pOzdrOwiOnka dla Calej 1d a szczegÓlnie dla sIs Mojej_ DarĆ

Buziaczki dla całej IIIb i dla Rafika Carlosa Daniela i Czaji J

Znalazło się trochej miejsca dla Absolwenta naszego Gimnazjum Tomka Jankowskiego. „Chciałbym bardzo serdecznie pozdrowić wszystkich uczniów czytających ta gazetkę, oczywiście także nauczycieli, którzy mnie pamiętają. Zbliżają się święta, więc składam wszystkim najserdeczniejsze życzenia zdrowia, dobrych ocen, miałem na myśli punktów, nauczycielą oczywiście życzę wytrwałości w pracy, bo dzisiejsza młodzież zapewne daje im się we znaki, wyjątkowe życzenia dla mojej Najukochańszej wychowawczyni Ani Mariańskiej, która jest najlepsza wychowawczynią oraz nauczycielką, jaką kiedykolwiek miałem - a więc Wesołych Świąt"

Pozdro dla najfajniejszych dziewczyn w szkole _Pilar

Pozdrowienia dla Zdunka z IIIe od Patryka M.

Pozdrowienia dla Patryka Malchera i Łukasza Sędziaka od Moniki Ch.

Pozdro od Patryka dla Basi z IIIe

Gorące buziaczki dla mężczyzn z IIIb ;***  _redaktorka J

Bartku przestań się nademną tak znęcać! Proszę _Madzia J

Pozdrowienia dla ulubionej pani od angielskiego - Renaty S. przesyła dwójka uczniów z pani ulubionej klasy :D

Pozdrowienia od Świerszczyka dla Monisi ;)

::: EKSPRESEM PRZEZ GIMNAZJUM

DYSKOTEKA

           Dnia 30 listopada br. odbyła się w naszej szkole dyskoteka andrzejkowa. Planowane rozpoczęcie miało być o 17, lecz chłopaki spóźnili się troszkę ze sprzętem i zaczęliśmy się bawić dopiero ok. 18. Przybyło naprawdę wielu uczniów. Niestety, kilka osób było pod wpływem alkoholu, więc nauczyciele przerwali zabawę. Młodzież była

zawiedziona, ale rozumiemy postępowanie naszych nauczycieli.

Mamy tylko nadzieję, że ten incydent nie spowoduje zawieszenia

następnych dyskotek. Nie wszyscy bowiem zawiedli, a wszyscy muszą za to płacić!

Psysia ;* &Olga’05 ;*

KARTKI ŚWIĄTECZNE

   Podczas zebrania rodziców odbyła się sprzedaż kartek

świątecznych, ciasta i kawy. Akcja ta została zorganizowana przez Samorząd Uczniowski. Kartki, ciasto i kawę przygotowali uczniowie naszej szkoły. Za symboliczna złotówkę można było nabyć naprawdę ładne i oryginalne kartki oraz zjeść coś dobrego. Znalezienie dwóch podobnych kartek było niemożliwe. Wszystkie dochody z akcji przeznaczone będę na najuboższe

dzieci.

Puszek 

„ŻART MOZARTOWSKI”

   Dnia 5.11.06r. o godz. 15:00 na holu parteru naszej szkoły mogliśmy wzruszać się piękną muzyką Amadeusza Mozarta.

Uczniowie klasy Ia i Iii pod kierownictwem pań Marii Dzięcioł

i Iwony Chmury przedstawili szczegóły biografii znanego

kompozytora, a szczególnie anegdoty z Jego życia, które

przybliżały nam klimat epoki, w której żył Mozart. Na pewno dla tych, którzy kochają muzykę była to muzyczna uczta duchowa. Dziękujemy twórcom i wychowawcą. Szkoda tylko,

że publiczność nie dopisała – było zaledwie 10 osób.

WIECZOREK POETYCKI

   27 grudnia o godz. 16:00 Kółko Teatralne pod kierownictwem

p. I.Patrzałek, p. M.Adamskiej oraz p. M.Suflety wraz z grupa uczniów z naszej szkoły zorganizowały wieczorek poetycki

poświęcony znanemu polskiemu poecie-Edwardowi Stachurze, który jest zaliczany do grona poetów przeklętych. Pierwsze swoje poezje opublikował w 1956 roku w tygodniku „Kontrasty”.

Studiował romanistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim

a potem na Uniwersytecie Warszawskim. Uczniowie klas I, II i III recytowali najbardziej znane utwory poety przy akompaniamencie muzyki. Publiczność ze wzruszeniem wysłuchała deklamacji

poezji. Szkoda tylko, że była tak nieliczna. Wieczór ten

na pewno podobał się tym, którzy kochają poezję.

  Dziękujemy wszystkim za przybycie. 

Przedstawiamy osoby, które zakwalifikowały się do etapu rejonowego z konkursów przedmiotowych decyzją Szkolnej Komisji Konkursowej z dnia 28.11.2006r.

*matematyka

1.Kaliszuk Małgorzata

2.Górniak Patrycja

3.Warakomski Mateusz

4.Czapla Dagmara

*fizyka

1.Stadnik Piotr

2.Wiatr Aleksandra

3.Szurma Magdalena

4.Burzyński Tomasz

 *historia

1.Komorowski Kacper

2.Dowejko Ewa

3.Wiktoria Zych

4.Cheba Szymon

5.Kozłowska Dorkas 

*język polski

1.Dowejko Ewa

2.Kozłowska Dorkas

3.Skierski Marcel

4.Zych Wiktoria

5.Wiatr Aleksandra 

*biologia

1.Kozłowska Dorkas

2.Skierska Małgorzata

3.Dmytruszewska Joanna

4.Plutowska Natalia 

*geografia

1.Pokład Michał

2.Kowalewski Mateusz

3.Skerski Marcel

4.Wirhanowicz Kamila

5.Szklarz Sebastian 

*chemia

1.Zych Wiktoria

2.Kozłowska Dorkas

3.Burzyńska Irena

4.Bladosz Dorota

Serdecznie gratulujemy!

::: Z pamiętnika pierwszoklasisty

Pamiętam, jak kilka miesięcy temu pojawiłem się w zupełnie nowym środowisku. Nowi ludzie, nowe twarze, nowe miejsce - gimnazjum. Chciałem stać się częścią tego miejsca. Chciałem stać się częścią tych ludzi. Zarażać innych swoją pozytywną energią. Chciałem być...lubiany. Kto by nie chciał? Robiłem więc wszystko, żeby mnie polubili. Naprawdę się starałem. Trzeba pomóc – żaden kłopot. Trzeba coś załatwić – nie ma sprawy. Trzeba solidnie popracować albo po prostu, gdzieś w biegu, pożartować- proszę bardzo.

I nagle, nie wiem kiedy, nie wiem dlaczego, wokół mnie zaczęła gęstnieć atmosfera. Jakieś ukradkowe szepty, krzywe spojrzenia, bezsensowne i wyssane z palca plotki. Małe i duże złośliwości, nie rozumiałem. Nie mieściło mi się to w głowie. Dlaczego? Za co? Przecież nie zrobiłem nic złego, przecież chciałem dobrze. Zawsze byłem fair. Rozpaczliwie szukałem winy w sobie. Byłem pewien, że musi istnieć jakiś powód, że to we mnie musi istnieć jakiś powód. Ale powodu żadnego nie było.

I wtedy właśnie ktoś starsi, mądrzejszy ode mnie powiedział mi coś, czego nie zapomnę: „Pamiętaj, że nigdy nie będziesz lubiany przez wszystkich. Bo znajdzie się ktoś, kogo będziesz drażnił. Bo zawsze znajdzie się ktoś, kto bez powodu wynajdzie tysiąc okazji, żeby wbić Ci ostrą szpilę w plecy”.

::: Jak zachować się w takiej sytuacji? Co robić ?

Młodzież często zadaje sobie pytanie: dlaczego mnie nie lubią? Dlaczego nie akceptują? Zawsze dla kogoś będziesz za gruby albo za chudy. Zbyt zabawny albo zbyt ponury. Za młody lub za stary, za ładny lub za brzydki. I nie jest tak naprawdę ważne, czy masz na głowie dready czy irokeza albo nosisz okulary czy glany. I tak nigdy nie będziesz lubiany przez wszystkich. I tak w życiu znajdzie się ktoś kto poprzekręca wszystkie fakty. Kto będzie szukał dziury w całym i jątrzył, kto porozsiewa na Twój temat najbardziej niestworzone plotki. Co z tym zrobić?

Wojciech Młynarski śpiewał kiedyś, w młodości Waszych rodziców: „Róbmy swoje”. Niegłupie słowa. Bez względu na to, co będą mówić i myśleć, jak będą patrzeć i oceniać inni – trzymaj się tego kim jesteś. Nie rezygnuj z tego, co dla Ciebie ważne. Nie zmieniaj się tylko dlatego, że inni tego od Ciebie oczekują. Rób swoje!

I pamiętaj, że Ci właśnie, którzy zawsze krzywo patrzą, którzy sieją plotki i szukają każdej okazji, żeby wbić szpilę – to Ci właśnie noszą w sobie tysiące kompleksów, które niezdarnie próbują odreagować na Tobie. To z nimi jest coś nie tak. To oni mają problem, nie Ty! I to ich właśnie powinno być nam żal.

 _Redakcja

::: KULTURYSTYKA - dlaczego warto trenować?

Ładny wygląd jest jedną z podstawowych korzyści treningu

  Obecnie, gdy ciągle przybywa ośrodków treningowych, a trening siłowy został poszerzony o fitness, tworząc największy ruch społeczny w  XXI wieku, spójrzmy wstecz, aby zobaczyć jakie były początki tego ogólnoświatowego zjawiska.
  W początkowym okresie mawialiśmy: "Trenuj dla sylwetki, a siła przyjdzie sama". Szczera prawda! Nawet wyczynowi ciężarowcy, którzy trenowali po to, aby osiągnąć jak najlepsze wyniki, decydowali się na pewien rozwój umięśnienia, chcąc uzyskać wzrost siły. Dowody na istnienie innych korzyści były wtedy niewystarczające, ale nikt nie kwestionował wpływu, jaki dźwiganie ciężarów ma na wygląd fizyczny trenującego.

W rezultacie kulturystyka rozwinęła się, jako sport wpływający na poprawę wizerunku i piękna sylwetki. Rzeczywiście przeszliśmy długą drogę. Ładny wygląd nadal jest jedną z podstawowych korzyści, ale obecnie nie ma wątpliwości co do tego, że ćwiczenia są także ważnym czynnikiem w dążeniu do zachowania dobrego stanu zdrowia.
  Szczególnie trening oporowy odgrywa wyjątkową rolę w ogólnym ruchu fitness, gdyż płynące z niego korzyści nie ograniczają się tylko do możliwości regulowania wagi ciała, zmniejszając także ryzyko wystąpienia wielu chorób, takich jak: zaburzenia układu krążenia, cukrzyca, niektóre typy nowotworów oraz innych dolegliwości. W trakcie badań prowadzonych na Uniwersytecie Johna Hopkinsa w Balimore okazało się, że czas przechodzenia pożywienia przez przewód pokarmowy był prawie dwa razy krótszy u osób, które przez trzy miesiące uprawiały trening siłowy, co znacznie obniża ryzyko wystąpienia takich chorób jak: zapalenie uchyłka, hemoroidy, zaparcia i rak okrężnicy. Co więcej, badania kliniczne potwierdziły, że trening oporowy wpływa znacznie na obniżenie "złego" cholesterolu LDL, natomiast ćwiczenia aerobowe podnoszą poziom "dobrego" cholesterolu HDL. Pomyślcie teraz              o dwukierunkowym natarciu!

Powszechnie się już sądzi, że połączenie treningu siłowego z aerobowym może być wymarzoną kombinacją, prowadzącą do redukcji otyłości i poprawienia wskaźników cholesterolu. Mając na uwadze zachowanie sprawności fizycznej przez całe życie, warto prześledzić wyniki prac naukowych, które jasno wykazują, że dźwiganie ciężarów staje się szczególnie ważne w wieku powyżej 50 lat, zapobiega wielu schorzeniom, a m.in.  zwyrodnieniom kręgosłupa i zaburzeniom równowagi. Pozwala ono także na utrzymanie lub nawet pewien wzrost siły i ogólnej witalności. Naukowcy z Uniwesytetu Tufts w Medford popierają także tezę o wyjątkowym znaczeniu treningu siłowego dla kobiet, które przeszły już okres menopauzy. Odkryli oni, że podczas gdy spacery zapobiegają utracie masy kostnej w obrębie kręgosłupa, to trening siłowy prowadzi nawet do pogrubienia kości w obrębie kręgosłupa i stawu biodrowego, zmniejszając ryzyko pęknięcia kości w tych wrażliwych miejscach. A to z kolei umożliwia większą aktywność fizyczną, która wpływa na dalsze wzmacnianie kości.
  Magiczną cechą treningu siłowego ze zwiększanym obciążeniem jest to, że przynosi on szybkie efekty. W przypadku początkujących, już 20-30 minutowy trening całego ciała 2-3 razy w tygodniu, oparty o wykonywanie jednej serii o 8-12 powtórzeniach na każdą grupę mięśniową, prowadzi do zapoczątkowania rozwoju mięśni, podwyższenia metabolizmu, ustania problemów z dolnym odcinkiem grzbietu i zwiększenia gęstości kości.

 Jednocześnie jest ochrona serca przed nadmiernym wysiłkiem.
  I to wszystko sprawdza się w każdym wieku i dla obu płci. Jeśli tylko zaczniesz uprawiać kulturystykę, to prawdopodobnie już jej nigdy nie porzucisz. Tak, jak miliony ludzi, którzy już tego doświadczyli.

Na podstawie czasopisma „Kulturystyka i fitness”    

Opracował dla Was Artur Sielski

::: NA TROPIE LEŚNEJ PRZYRODY

W mglisty, listopadowy wtorek klasa 1 c wybrała się na lekcje ekologiczną do miejscowości Lipy, pod czujnym okiem wychowawczyni p. Zajączkowskiej   i p. Kasperkiewicz.

Kiedy dojechaliśmy do celu, powitali nas gospodarze ze Stacji Edukacji Ekologicznej          w Lipach . Udaliśmy się za leśnikami do „STACJI” na zajęcia. Przypomnieliśmy sobie wiadomości o lesie i poznaliśmy nowe pojęcia. Po wykładzie mieliśmy mały quiz z tego, co zapamiętaliśmy . Najlepszym z dziedziny rozpoznawania drzew po korze, liściach, igłach czy szyszkach okazał się Mateusz Zych. Następnie trzeba było wybrać, które grzyby są jadalne, a do jakich lepiej się nie dobierać.

I znów najlepszym został Mateusz. Jednak            z niektórymi osobami lepiej nie wybierać się na grzybobranie. Ze stacji wyruszyliśmy na spacer do lasu pod przewodnictwem pana Leśniczego.

Rozpoznawaliśmy drzewa i przechadzaliśmy się nad jeziorem.

No, ale wszyscy chcieli już wracać. Nie myślcie jednak, że do naszej „mieściny” , tylko na ognisko zorganizowane przez p. Zajączkowską .

Po zjedzeniu kiełbasek i rozgrzaniu się przy ognisku, podziękowaliśmy za gościnę i wróciliśmy do Barlinka.

    Myślę, że nawet ten, kto nie interesuje się lasem, po takiej wycieczce polubiłby go.

Szalona � Asia

::: Przedstawiamy pierwszą pracę nadesłaną na konkurs

  Poznała go na osiedlu. Wysoki, przystojny... zarazem chuligan. Podobał się jej, ale jednocześnie bała się go. Kiedy przechodziła obok, opuszczała głowę. Nie patrzyła na niego.

          Któregoś razu, kiedy szła, powiedział jej „cześć”. Najpierw nie wiedziała, czy to do niej, więc odwróciła się i rozejrzała, ale nikogo nie było. Odpowiedziała i poszła dalej.

          Sytuacja powtórzyła się kilka razy. Pewnego dnia szła ze szkoły, a Paweł (tak miał na imię) podszedł do niej i zaczęli rozmawiać. Odprowadził ją do domu i zapytał, czy spotkają się później. Zgodziła się. Poszli na spacer. Rozmawiali o wszystkim, jakby się znali całe życie. Po czterech godzinach Paweł odprowadził ją i spytał czy zobaczą się jutro. Powiedziała, że bardzo chętnie. Wtedy chłopak przysunął się do niej jakby chciał ją pocałować. Odsunęła się. Przeprosił i poszedł.

          W domu nie mogła usiedzieć w miejscu. Marzyła, jak będzie następnego dnia. W nocy nie mogła zasnąć. Ciągle myślała o swoim ukochanym.

          Następnego dnia Paweł przyszedł o umówionej godzinie. Poszli na spacer do parku. Rozmawiali. W pewnym momencie chłopak zatrzymał się i powiedział jej prosto w oczy: „Kocham Cię”. Nie wiedziała co zrobić. Rzuciła mu się na szyję i szepnęła do ucha, że też go kocha. Pocałowali się. Idąc dalej trzymali się za ręce jak prawdziwa para.

          Spotykali się często. Paweł przychodził po nią do szkoły z bukietem polnych kwiatów. Koleżanki zazdrościły jej. Czuła to.

          Na spotkaniach chłopak skarżył się, że często boli go głowa. Bała się, że to może być coś złego, ale pocieszał ją, że to nic takiego i samo przejdzie. Mylił się.

          Podczas jednego z ich spaceru Paweł zemdlał. Nie widziała, co robić. Zadzwoniła po pogotowie. Przyjechali po kilku minutach, które dla niej trwały godziny. Zabrali go do szpitala. Pojechała z nimi. Podłączyli go do jakiś kabelków. Siedziała i modliła się, żeby Pawłowi nic się nie stało. Po kilku godzinach chłopak obudził się. Lekarze zrobili mu badania i postanowili, że zatrzymają na kilka dni na obserwację.

          Przychodziła do Pawła codziennie. W końcu go wypisali. Cieszyła się, że jej chłopakowi nic nie jest.

          Było jak dawniej. Przychodził po nią do szkoły. Spacerowali i rozmawiali.

          Niestety nawroty głowy powróciły. Martwiła się o niego. Chcieli zapomnieć o pobycie w szpitalu... Nie było im to dane. Jej ukochany znów zemdlał. Zadzwoniła więc i tym razem na pogotowie. Zabrali go. Jechała z nimi, trzymając Pawła za rękę. Lekarz pytał się jej, czy nie wie, co może być przyczyną jego omdleń. Powiedziała, ze nie. Po chwili namysłu opowiedziała, że Paweł często skarżył się na bóle głowy.

         Kiedy dojechali do szpitala, chłopak już się obudził. Lekarze zrobili mu prześwietlenie głowy. Powiedzieli, że wyniki nie są dobre, i że muszą je powtórzyć jeszcze raz dla pewności. Wynik był ten sam. Paweł miał raka mózgu. Lekarz powiedział, że nowotwór za bardzo się rozwinął i ani operacja, ani chemioterapia nie pomoże. Zaczęła płakać. Nie mogła się uspokoić. Nie mogła pokazać się Pawłowi w taki stanie. Nie umiałaby mu powiedzieć tego, czego się dowiedziała. Siedziała na szpitalnym korytarzu i widziała, jak lekarz idzie do sali Pawła. Po jego wyjściu poszła do swojego ukochanego. Był załamany.... Miał  łzy w oczach. Podeszła i przytuliła się do niego. Powiedziała, że będzie z nim na zawsze.

          Przychodziła do Pawła codziennie. Opowiadała mu o wszystkim.

          Po trzech miesiącach pobytu w szpitalu lekarze wypisali chłopaka do domu, ale kazali mu dbać o siebie i się oszczędzać.

          Była z nim cały czas. Niestety stan Pawła pogarszał się. Znów trafił do szpitala. Z dnia na dzień było coraz gorzej.

          Kiedy weszła do sali Paweł spał. Był blady i słaby, miał pełno podoczepianych kabli do ciała. Usiadła i przyglądała mu się. Obudził się. Powiedział, że bardzo ją kocha i będzie kochał na zawsze. Rozpłakała się. Przytuliła go i pocałowała. Powiedziała, ze też go kocha i będzie kochać do końca swoich dni. Chwilę po tym zmarł. Wołała lekarzy, ale nic nie mogli zrobić.

          Po kilku dniach odbył się pogrzeb. Byli tam wszyscy jego znajomi, przyjaciele.

          Ostatni raz przytuliła go i pocałowała.

          Kiedy grabarze zasypywali trumnę, dotarło do niej, że już nigdy go nie zobaczy, nie dotknie, nie pocałuje.

          Wszyscy rozeszli się. Ona została sama. Płakała. Po przyjściu do domu nie mogła znaleźć sobie miejsca. Ze zmęczenia zasnęła. Obudziła się koło południa. Ubrała się i poszła na spacer. Była w ich ulubionym miejscu, siedziała na ulubionej ławce i płakała. Chodziła na cmentarz każdego dnia.

          Dni mijały. Była załamana.

          Pewnej nocy przyśnił jej się Paweł i mówił: „Aniołku, chodź do mnie. Źle mi bez Ciebie. Kocham Cię”. Obudziła się. Buło już rano. Wzięła kartkę i napisała: „Kochani! Nie potrafię żyć bez Pawła. Wybaczcie!”

          Chwilę później podcięła sobie żyły.... 

Aleksandra Ciesielska

Klasa 3b

::: Okienko z wierszem

Pomódlmy się w Noc Betlejemską,

w Noc Szczęśliwego Rozwiązania,

by wszystko się nam rozplątało,

węzły, konflikty, powikłania.

Oby się wszystkie trudne sprawy

porozkręcały jak supełki,

własne ambicje i urazy

zaczęły śmieszyć jak kukiełki.

Oby w nas paskudne jędze

pozamieniały się w owieczki,

a w oczach mądre łzy stanęły

jak na choince barwnej świeczki.

Niech anioł podrze każdy dramat

aż do rozdziału ostatniego,

i niech nastraszy każdy smutek,

tak jak goryla niemądrego.

Aby się wszystko uprościło-

było zwyczajne- proste sobie-

by szpak pstrokaty, zagrypiony,

fikał koziołki nam na grobie.

Aby wątpiący się rozpłakał

na cud czekając w swej kolejce,

A Matka Boska- cichych, ufnych-

na zawsze wzięła w swoje ręce.

„Wiersz Staroświecki” Jan Twardowski

::: Plotki, ploteczki, czyli co porabiają nasze gwiazdeczki

Para nowożeńców – Tom Cruise i Katie Holmes - zapłaciła 2,4 miliona funtów za dom w ekskluzywnej enklawie Dormans Park założonej w 1887 roku w hrabstwie Sussex. Według amerykańskiego magazynu "Us Weekly", na terenie posiadłości o nazwie Rede Place znajduje się basen, garaż podziemny, pawilon sportowy, pokój do gier i szklarnia.

♂♀♂♀♂♀♂♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♂

 Britney Spears planuje wydać na nowe lokum nawet 29 milionów dolarów. Nie waha się sprzedać swojego dotychczasowego domu, tym bardziej, że po rozstaniu z Kevinem Federlinem nie ma ochoty mieszkać w miejscu, które dzieliła z byłym mężem.

 Amerykańska para aktorska – Brat Pitt i Angelika Jolie - spędziła Święto Dziękczynienia w położonym w pobliżu granicy z Kambodżą Ho Chi Minh. W mieście znanym dawniej jako Sajgon mieszka 6 milionów ludzi. Jolie i Pitt byli widziani jak przemieszczali się po ulicach na motocyklu. Wieczorem para wybrała się na kolację do popularnej wietnamskiej restauracji przerobionej ze starej świątyni.

♂♀♂♀♂♀♂♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♂

 31-letni gwiazdor Realu Madryt – Dawid Beckham -  oświadczył, że jedynym jego marzeniem po zakończeniu kariery sportowej jest spędzać czas w towarzystwie żony Victorii Beckham i ich trojga dzieci.

♂♀♂♀♂♀♂♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♀♂♂

 Mąż Dody wygrał w wyborach do Sejmiku Wojewódzkiego w Szczecinie, a jej ojciec na radnego w Ciechanowie. "Teraz rządzą prawie wszędzie. Ona w show-biznesie, jej rodzina w dwóch miastach Polski" - pisze "Rewia".

Paula & Ania

::: Coś Co Warto Wiedzieć

Ryszard Kapuściński- Cesarz reportażu.
Reporter. Świadek rewolucji i wojen. Czterokrotnie uniknął rozstrzelania. Myśliciel. Łączy reportaż i sztukę. Jak sam siebie nazywa- tłumacz kultur.
   Kapuściński o krok od Nobla.
Nazwisko Ryszarda Kapuścińskiego znalazło się wśród kandydatów wymienianych do tegorocznej nagrody Nobla.
è "Jeden Kapuściński wart jest 1000 skamlących i fantazjujących gryzipiórków" - napisał o nim Salman Rushdie
è Od wielu lat powtarza adeptom dziennikarstwa: "Na 1 stronę swojego tekstu, musicie przeczytać 100 stron tego, co napisali na ten temat inni". Na pytanie jak pisac, odpowiada: "Przede wszystkim czytać"
è4 razy groziło mu rozstrzelanie.
è "W ciągu miesiąca przejechałem przez 5 krajów (Algier, Gwinea, Togo, Dahomej, Nigeria). W czterech panował stan wyjątkowy. W jednym prezydent został właśnie usunięty, a w drugim uratował się tylko dzięki przypadkowi, w trzecim- szef rządu boi się opuścić swoją rezydencję strzeżoną przez wojsko. Dwa parlamenty zostały rozwiązane. Dwa rządy zostały usunięte. Dziesiątki działaczy aresztowanych. Dziesiątki ludzi zabitych w walkach politycznych. Na przestrzeni 520 kilometrów byłem kontrolowany 21
razy i przeszedłem 4 rewizje osobiste."
è Zna 5 języków obcych (angielski, rosyjski, francuski, hiszpański, portugalski).
èMa 6 księgozbiorów; oprócz trzyczęściowej biblioteki w Warszawie ma też własne zbiory książekw Lagos, Meksyku, Dakarze, Stanach Zjednoczonych i Oksfordzie.
èRzucenie palenia udało się mu za 7 razem.
è Przez 8 lat był dziennikarzem tygodnika "Kultura"
èWalczył o przeżycie na 12 frontach (kilka razy na pierwszej linii, pod ogniem).
èPodczas wyczerpującej podróży, opisanej 18 lat później w "Wojnie futbolowej", jeden z oddziałów wojskowych na służbie dawnych kolonizatorów, stacjonujący w Usumbrze, wydał na Kapuścińskiego wyrok śmierci.
èWydał 19 książek.
èJest laureatem ponad 20 nagród i odznaczeń.
è "Cesarza" wydano na świecie 29 razy, "Imperium"- 23.
èPrzez 30 lat nie był wpuszczany do RPA. Przeszkodą był napisanny przez niego krytyczny esej o apartheidzie.
èiał nadawać do PAP depesze, gdy jedno słowo kosztowało pół dolara. A miał tylko 40 dolarów na depeszę. Mógł więc nadać maksymalnie 80 słów i w tych 80 słowach opisać cały przewrót wojskowy.
èOjciec Ryszarda Kapuścińskiego przez 47 lat był nauczycielem i ani razu nie spóźnił się na lekcje.
è50-ciu najbardziej znanych i cenionych polskich dziennikarzy wybrało go "Dziennikarzem wieku" w plebistycie miesięcznika "Press".
èJego książki doczekały się około 120 przekładów na całym świecie.
èKiedy zaczął pisać "Heban" (1998)- syntetyczny esej o Afryce- zgromadził w domu 260 pozycji na temat tego kontynentu.
è Na lotnisku w Rzymie kupił "Komu bije dzwon" w języku angielskim, a w walizce miał słownik. Tak poznał angielski.
èPodążając szlakiem Che Guevart, został skazany na śmierć, lecz żołnierz, który miał go zastrzelić był tak pijany, że nie mógł sobie poradzić z rewolwerem.
èMaturę zdał w 1950r. Był wybijającym się sportowcem, został nawet wicemistrzem juniorów Warszawy w boksie (waga kogocia, klub Polonia Warszawa).
èW 1983r. "Sunday Times" wybrał "Cesarza" książką roku.

è"Imperium" nigdy nie zostało przetłumaczone na język rosyjski.
è  Polecamy Wam książki Kapuścińskiego:
*Heban
*Cesarz
*Imperium
*Podróże z Herodotem

::: WYWIAD Z HALINA KUNICKĄ MISTRZYNIĄ ŚWIATA W KULTURYSTYCE

KROMI: Co daje kulturystyka? Tak w kilku słowach

H.K: Zadowolenie z sylwetki

Silny charakter

Umiejętność dążenia do celu,upór i cierpliwość

 ŁUKI: Pani ulubione dwa ćwiczenia?

H.K: Wyciskanie sztangielek leżąc na ławce

Ściąganie drążka do karku

KROMI: Co pani woli trening na siłę czy masę? 

H.K: Na masę

ŁUKI: Dieta bogata w jedzenie typu Mc Donalds czy coś innego?

H.K: Jedzenie jest bardzo ważne w kulturystyce, czyli konkretna dieta

KROMI: Kto namówił Panią do kulturystyki?

H.K: Kolega, który miał już duże doświadczenie w kulturystyce

ŁUKI: Czy dużo czasu poświęca Pani na ćwiczenia?

H.K: Trening trwa od 1.5 do 2 godz.  3 do 5 razy w tygodniu.

KROMI: Czy lubi Pani inne dyscypliny sportu?

H.K: Tak, jest ich sporo.

ŁUKI: Czy stosuje Pani odżywki dla sportowców?

H.K: Tak, są niezbędne.

KROMI: Czy w kulturystyce trzeba być systematycznym i konsekwentnym?

H.K: Oczywiście, to jest połowa sukcesu

ŁUKI: Ulubiona pani muzykę?

H.K: Słucham każdego rodzaju muzyki

KROMI: Ulubiony zwierzak?

H.K: Lubię wszystkie zwierzęta

ŁUKI: Co chciałaby Pani jeszcze osiągnąć w sporcie?

H.K: Osiągnęłam wszystko, co chciałam

KROMI: Gdyby nie kulturystyka to ….?

H.K: Taniec towarzyski i nowoczesny

ŁUKI: Co poradziłaby Pani zaczynającym przygodę(tak jak my) z kulturystyką?

H.K: Musicie być cierpliwi, systematyczni i konsekwentni

KROMI: Czy była Pani w Barlinku?

H.K: Tak, przejazdem, ale mam nadzieję, że teraz będę gościć częściej w Barlinku

Ze sportowym pozdrowieniem uczniowie PG2 w Barlinku

Wywiad przeprowadzili: Bartek Kromer i Łukasz Kicułą pod czujnym nadzorem pana Artura Sielskiego.

::: Znajdź :::